Ανθεκτικό είδος που ευδοκιμεί σε όχθες ποταμών, άκρες δρόμων, και διαταραγμένα εδάφη. Προτιμά τον ήλιο και αντέχει την ξηρασία, την αλατότητα, τους ανέμους, την ατμοσφαιρική ρύπανση και τα ξηρά άγονα και πετρώδη εδάφη. Δεσμεύει το ατμοσφαιρικό άζωτο στο έδαφος σχηματίζοντας συμβιωτικές σχέσεις με αζωτοδεσμευτικά βακτήρια.

(ύψος, φυλλόταξη, σχήμα φύλλου, ριζικό σύστημα)

Φυλλοβόλο δέντρο μεσαίου μεγέθους με σκούρο γρι κορμό και ανοιχτή κόμη. Μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 16 m. Στο φύλλωμα παρατηρείται διχρωμία, καθώς τα φύλλα έχουν πιο σκούρο πράσινο χρώμα στην άνω επιφάνεια, όπου δεν υπάρχουν και τρίχες, συγκριτικά με την κάτω επιφάνεια, όπου παρατηρείται μια ελαφριά επικάλυψη με τριχίδια. Εκφύονται κατ’ εναλλαγήν, είναι δις-πτεροειδή, με 10-25 φυλλάρια πρώτης τάξης, το καθένα από τα οποία διαιρείται σε 35-50 φυλλάρια δεύτερης τάξης. Το μήκος ενός φύλλου ανέρχεται στα 20-30 cm. Αναπτύσσεται ένα επιφανειακό, αλλά εκτεταμένο ριζικό σύστημα, με τα αζωτοδεσμευτικά βακτήρια να συμβιώνουν με το φυτό στις ρίζες του, όπου και σχηματίζουν φυμάτια.

(περίοδος άνθησης, άνθη, σπέρματα)

Το είδος παράγει ερμαφρόδιτα άνθη, τα οποία οργανώνονται σε ταξιανθίες βότρεις. Απουσιάζουν ολοκληρωτικά τα πέταλα, ενώ το χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι οι πυκνά διατεταγμένοι στήμονες λευκού – ροζ χρώματος, με τη βάση να είναι πιο λευκή και την κορυφή ροζ. Η ανθοφορία διαρκεί όλο το καλοκαίρι, από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο. Μετά τη λήξη της προκύπτουν καφέ καρποί που κατατάσσονται στους χέδρωπες, έχουν μήκος 10-25 cm και περιέχουν 8-12 καστανά σπέρματα ο καθένας.

Τα φύλλα διπλώνουν κατά τη διάρκεια της νύχτας, δίνοντας την αίσθηση ότι κοιμούνται!

Το όνομα του γένους αποτελεί φόρο τιμής στον Ιταλό ευγενή Filippo degli Albizzi, ο οποίος έφερε το είδος στην Ευρώπη τον 18ο αιώνα. Ο επιθετικός προσδιορισμός “julibrissin” προέρχεται από την περσική γλώσσα, όπου το “γκουλ-ι αμπρισάμ” να σημαίνει μεταξένιο λουλούδι.

Τα άνθη του είδους αναφέρονται στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική ως θεραπεία του άγχους, της αϋπνίας και της κατάθλιψης. Για αυτόν τον λόγο αποκαλείται και “δένδρο της χαράς”. Τα αποξηραμένα φύλλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως υποκατάστατο τσαγιού. O φλοιός του χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή κινεζική και ιαπωνική ιατρική ως τονωτικό, ηρεμιστικό και αντιφλεγμονώδες φάρμακο, κατάλληλο για τη θεραπεία πόνων και οιδημάτων στους πνεύμονες, σε δερματικές πληγές, έλκη και τραυματισμούς. Η φαρμακολογική του δράση έχει συνδεθεί με την παρουσία πολύπλοκων σαπωνινών, οι οποίες εμφανίζουν κυτταροτοξική δράση σε ανθρώπινες καρκινικές κυτταρικές σειρές, καθιστώντας το ένα δυνητικά υποσχόμενο αντικαρκινικό φυτό. Το είδος φυτεύεται προκειμένου να εμπλουτιστεί με άζωτο μια εδαφική έκταση. Επίσης, λόγω της όμορφης ανθοφορίας και του σκιερού του θόλου, καλλιεργείται εκτενώς ως καλλωπιστικό δέντρο σε κήπους, πάρκα και δρόμους, ενώ το ξύλο του χρησιμοποιείται στην ξυλουργική.

(Σημείωση: Οι εθνοβοτανικές πληροφορίες σχετικά με τις φαρμακευτικές χρήσεις των φυτών πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή και η εφαρμογή τους να γίνεται αποκλειστικά υπό ιατρική καθοδήγηση).

Στην Τέχνη

Το είδος εμφανίζεται συχνά στον χώρο της κινεζικής κλασικής και μοντέρνας ποίησης με το όνομα 合欢 (He-huan), ως σύμβολο ενότητας, αγάπης ή ευτυχίας.